De bevalling a.k.a. de scriptie.

Ik ben nog nooit bevallen dus ik zal niet weten hoe dat precies is en ik wacht daar liever ook nog even mee maar ik kom er steeds meer achter wat een scriptie schrijven is en dat is dus bijna hetzelfde. Denk ik. Ik zit nu 1,5 maand voor de deadline en heb nog even maar het brengt nu al stress mee. Ik kan de enige zijn maar ik vind het een regelrechte hel. Qua werk is het allemaal vast en zeker te doen maar mentaal is het een afslachting. (Ik overdrijf dus graag.)

Voor je omgeving is het dan ook geen pretje want hoe meer die deadline nadert hoe meer stress er is. Maar niet iedereen in mijn omgeving heeft een scriptie gedaan en weet dus niet hoe het is. Behalve dan dat je bijna klaar bent, met een eindverslag bezig bent en het wat stress meebrengt. Maar dat zijn ook maar kreten, dus ik heb ‘de bevalling’ in het leven geroepen.

Es, wat the f ben je nu weer voor onzin aan het verkopen. Jullie weten daar ben ik goed in dus daar gaan we. ‘De bevalling’. Zoals de haakjes al doen vermoeden moet je het niet letterlijk nemen maar voor wie het nog niet doorhad. Het is dus een figuurlijke bevalling. FI-GUUR-LIJK. Maar hoe ik dan op de bevalling ben gekomen? Ja, lees maar door. Daar kom ik dus nu op.

Buiten dat een bevalling voor iedereen anders is en dat de meeste mensen het niet bijzonder prettig vinden. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Maar dat is dus ook met een scriptie. De een vind het geen probleem en de ander ziet het als de spreekwoordelijke hel.

Je begint met je scriptie nog met goede moed en ziet het allemaal zonnig in. Daarna komt een periode van 4 t/m 11 maanden, net wat voor opleiding je doet, waarin je door diepe dalen gaat. Daarna komt er vast ook een mooie periode maar daar kan ik nog niet over schrijven. Zit nog in het neerwaartse spiralen proces met kleine opwaartse spiralen. Ik noem het ook wel de Dave Roelvink Style, in de volksmond DRS. Nu niet denken dat m’n hele leven een hel is, ik doe ook heus leuke dingen. De duur van een bevalling is ook bij iedereen anders maar wel wat korter dan een scriptie. Maar je maakt ook diepe dalen mee. In het begin denk je nog; I can handle this. Op den duur denk je steeds meer; laat dit voorbij zijn. Scriptie precies zo.

Dan komt dus dat moment dat je het hebt ingeleverd. Mooi moment, opluchting maar dan nog een presentatie of een afkeuring en door voor kans twee. Presentatie is een kleine iets nog maar door voor kans twee is helemaal ruk. Dat is dus het moment dat je bent bevallen en ervan bent overtuigd dat het voorbij is maar de nageboorte nog moet komen. Je bent zo close, maar ook dat ene laatste loodje nog.

Je denkt ook dit doe ik nooit meer. Nooit meer een scriptie. Ik had het dus nu over de scriptie niet over de bevalling. Wordt ingewikkeld hè met zulke treffende vergelijkingen. Maar als je dan eenmaal klaar bent dan start je waarschijnlijk zo weer aan iets nieuws waar je ook een scriptie voor moet schrijven. Want je vergeet hoe zwaar een scriptie in elkaar rammelen was. Net als met bevallen dus als je bent bevallen bent dan vergeet je hoe (letterlijk) kut het was.

Begrijpen jullie ‘de bevalling’? De vergelijkingen waren treffend hè. Vond ik ook. Dus voor iedereen die omstander is van een scriptieschrijver: bied af en toe een glas wijn aan en support ze. Ze hebben het nodig. Oh en nog een dingetje, no matter what, luister hun ‘gezeur’ aan. ALTIJD. Voor de rest ben ik niet gestrest hoor.

Voor de scritptiegangers, zoek lotgenoten die ook bezig zijn met deze bevalling. Kunnen jullie samen ‘zeuren’ en huilen over het leven.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp

Related stories

Geef een reactie

Quote of the week

BEST GELEZEN