A girl in a man’s world part II

Twee jaar terug schreef ik een blog over vrouwen in een mannenwereld. We zijn twee jaar verder en ik ben nog steeds een kleine gup in een grote mensen wereld maar ik ben gegroeid. (Ja, ook in de breedte. Fijn dat ik daar even aan herinnerd word. Working on it.) Ik kijk namelijk iets anders tegen de grote boze wereld aan en bovenal heb ik mijn plek meer gevonden in de grote boze mensen wereld.

Woensdag was ik op school om een certificaat op te halen van m’n minor. Er waren ook een aantal ouders mee en kreeg de vraag of ik het enige meisje was in deze groep. Ik keek even rond en ik moest concluderen dat het zo was. (Ik zit inderdaad nog met een ander meisje op de opleiding. Zij deed alleen een andere minor.) Maar hoezo concluderen? Ik heb het de laatste weken simpelweg niet doorgehad. En dat is precies hoe het hoort te zijn. Hashtag feminisme enzo. Daarna heb ik met de moeder van D. nog even lekker gekletst over dat het allemaal veel chiller is met alleen mannen. Geen vrouwen gezeur. Of naja op een paar vrouwen na maar meestal alleen het gezeur van mezelf. Hashtag iets minder feminisme.

Bewust was ik me van het hele vrouw zijn, al een tijdje niet meer. Oké, dit klinkt raar, ik ben me wel degelijk bewust van vrouw zijn. Want hè, snap jij, snap ik. Maar dat ik één van de weinige vrouwen was tussen al het mannen geweld was ik mij niet meer zo bewust van. Twee jaar terug was dat wel anders… Onzeker 10.0. Ik vroeg me constant af of ik net zo goed was, of ik anders werd beoordeeld of mijn beoordeling wel eerlijk gegaan omdat ik een meisje ben. Of, of, of. Duizend vragen van onzekerheid.

Tegenwoordig zie ik er eigenlijk de voordelen en leuke dingen van in. Die voordelen en leuke dingen waren er twee jaar terug vast ook, alleen toen zag ik ze niet.

  1. Je valt meer op. Een baan in de civiele techniek is sowieso al makkelijk te krijgen maar een beetje opvallen never hurt somebody. Wow, kwam dit uit mijn ík-wil-niet-anders-behandeld-worden-mond?
  2. Het is allemaal veel chiller met alleen mannen. Geen vrouwen gemeut. Of naja op een paar vrouwen na maar meestal alleen het geteut en gemeut van mezelf. (Ja, sorry vrouwen. Maar we kunnen echt heel erg meuten en teuten. Is niet erg, ik houd er ook van met vriendinnen. Maar zonder is ook chill.)
  3. Ik kan met nu met 100% zekerheid zeggen dat ik gewoon eerlijke beoordelingen krijg net zoals ieder ander.
  4. Als afsluiter, ik zit de hele dag tussen bijna allemaal knappe koppen. Wie wilt dat nu niet. 😉

De onzekerheid is dus -9.0 geworden, geen -10.0 omdat ik ook af en toe onzeker ben. Lijkt me heel normaal dat je af en toe onzeker bent als starter. Maar daar hoef je geen vrouw voor te zijn in een mannenwereld. Ik heb me plek gevonden en ik zeg het gewoon, ik ben net zo goed. PUNT.

Speciale dank naar alle lieve en leuke collega’s, klasgenoten en vrienden, man en vrouw, die ervoor hebben gezorgd dat die onzekerheid -9.0 is geworden. Ik verklaar part II voor gesloten.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp

Related stories

Geef een reactie

Quote of the week

BEST GELEZEN