Shopstop by Esli

Het liep eind september echt de spuigaten uit. Er waren wat winkels die goed aan mij verdienden en ik wil het daar graag bij laten. Want ik ben veranderd. Ik ging begin september op shopstop. Twee maanden lang niet winkelen. Alleen mocht ik nog geld uitgeven aan gezichtsverzorging als dat nodig was, een behandeling van m’n vriendinnen bij de Waxsalon (is maandelijks nodig) en avondjes stappen of avondje uiteten. Is beide uiteraard niet nodig, maar voor de nodige ontspanning noem ik het voor het gemak even nodig.

Dus m’n uitgaven werden beduidend minder. (Mag ik even een schouderklopje, dank u.) En geloof me, het is waar. Na drie weken worden er gewoontes doorbroken. Ik had met de laatste 5 weken echt totaal geen moeite. Het ging me zelfs prima af. Oké, ik ontweek ook gewoon winkels. Dan was de confrontatie er ook gewoon niet. Al niet geheel waar, ik speurde wel wat online shops af en kocht dan vervolgens niets. Applaus. Nu heb ik ook niets met online winkelen dus was daar niets kopen ook iets makkelijker maar toch. Ik zocht m’n grenzen op en ging daar niet overheen.

Ik sta er zelf, nog steeds, van te kijken dat ik die twee maanden met vlag en wimpel heb gehaald. Ik heb dus niet trillend voor m’n laptop gezeten. Dit gebeurde zonder shopstop een jaar geleden wel, dus we maken dikke vette vooruitgang. Ik ben niet hysterisch gaan huilen toen ik niet meer mocht winkelen. Ik vond weer nieuwe combinaties in m’n eigen kast. INZICHTEN HOOR JONGENS. Ik had, uhum heb, eigenlijk genoeg kleding (WIST IK OOK WEL). Maar het besef is neergedaald. Nu kan ik eigenlijk wel zeggen dat ik denk een heel jaar niet te kunnen winkelen zonder in paniek te raken. Hoor ik hier een challenge?! Nee, gaat te vúr. Het blijft toch ook een beetje hobby en tijdverdrijf.

Maar er wordt nu vast gedacht dat na die shopstop ik 15duizend keer zoveel heb uitgegeven en al het besef verdween als sneeuw voor de zon. Dit gebeurde dus niet. Uiteraard heb ik een paar nieuwe pakjes aangeschaft. Deze pakjes had ik super echt nodig en had ik al langer op het oog. Dus geheel geoorloofd en geld moet toch blijven rollen. Maar de drang om meer te kopen bleef uit. Gewoon uit. Ik zit nu de sale langzaamaan begint niet te stuiteren om te winkelen. Daarbij koop ik dus niet meer gewoon als ik het mooi vind. WTF, ben je ziek Es?

De wijzer is 21 jaar oud geslagen en het kind is volwassen geworden. Ik weet ook echt niet wat het is maar ik winkel niet meer als een wild geslagen varken. (Bestaat dit eigenlijk wel?) Sorry, als bij bepaalde winkels de omzetten zijn gedaald. Maar voornamelijk mijn bankrekening mist het winkelen niet en ik vind het eigenlijk wel ok. Nu is mijn kledingkast ook gevuld voor 3 weeshuizen dus ik kom niet te kort. Zie je, weer inzicht. Het verdwijnt gewoon niet meer. Ik ben zo volwassen.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp

Related stories

Geef een reactie

Quote of the week

BEST GELEZEN