Basisschool

Mijn basisschooltijd bracht ik door op een school, op nog geen 5 minuten lopen van huis, de Meander. Toch presteerde ik het steevast om te laat weg te gaan en dus rennend of op het bikey naar school te gaan om nog op tijd te kunnen komen. Ik ga nu niet groep 1 tot en met 8 met jullie bespreken want dat wordt wel een saai verhaal. Maar iets over m’n klas want die was wel knijter de bom.

Zei ik was? Ja Es, je zei was. Ik bedoel is, want nu bijna 9 jaar later hebben we een groepschat op WhatsApp. Oh gawd, we worden oud. Het is al 9 jaar geleden dat we op de basisschool zaten. Te gek idee want ik spreek misschien alleen twee vriendinnen nog regelmatig en de rest, lees 29 andere gezellige dieren, of helemaal niet meer of heel soms nog in de kroeg. Daar kom ik graag dus vandaar.

Maar hoe krijg je nu 32 nummers bij elkaar gesprokkeld, geloof me dit is binnen een uur gelukt. Leve de technologie. Iedereen had wel een nummer en zo, hoppa chat met 32 mensen paraat. Hier was de gezelligheid uit de klas van 9 jaar geleden gelijk weer back on track. Even je whatsapp niet checken die avond en gelijk paar honderd berichten verder. Had ook eigenlijk niet anders verwacht.

Maar hadden jullie geen groepjes vroeger in de klas, ging iedereen goed met elkaar om?! Iedereen had natuurlijk zijn voorkeur en d’r waren tuurlijk af en toe wat strubbelingen. Ik noem geen namen maar iets met ruzie waardoor er met een tak vast achter elkaar aan werd gerend. Beeld je het even in, twee jongens die ruzie hebben en een tak.

Ik ga niet zeggen dat we een makkelijke klas waren, gingen allemaal makkelijk met elkaar om maar dat was voor de leraren misschien niet altijd een feestje. Een leraar die het allemaal even te veel werd en je kneedgum het dak op gooide. Dit was in die tijd echt ergste wat je kon overkomen. Kneedgum op het dak, ik herhaal kneedgup op het dak. Maar geloof me dit was het topje van de ijsberg want als een leraar met een tafel gaat gooien is de shit pas echt aan. Nu waren we hier wel van onder de indruk maar bovenal moesten we hier om lachen. Heel hard. Oh, wat waren we easy kids to deal with.

Standaard stond er ook wel een groepje tafels uit elkaar geschoven, bedoel praten was toch echt een stuk belangrijker dan de geschiedenisles die op dat moment werd gegeven. Telefoons waardoor je met elkaar tijdens de les contact had was toen nog niet hip en happening dus werd er gewoon gekletst.

Nu zijn telefoons tegenwoordig natuurlijk helemaal de shit en de bom dus is een is het geen raar idee dat we gezellig in een chat zitten met als einddoel een reünie waar we allemaal zijn. Dit lijkt dan nog even onmogeljik maar wie weet komt het ooit zo ver. September moet wel lukken toch jongens, dat is nog zo ver weg dan heeft niemand nog plannen.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp

Related stories

Geef een reactie

Quote of the week

BEST GELEZEN