Dear stress let’s break-up

Vier weken per jaar overweeg ik serieus om achter de kassa bij de McDonald’s te gaan, huisvrouw te worden met een elftal aan kinderen en de hele dag taart te bakken of misschien word ik wel gewoon golddigger en wordt mijn hobby geld uitgeven van een ander en kan die f*cking carrière me echt gestolen worden.

Nu is het zo dat die andere 48 weken per jaar deze gedachtes niet door mijn hoofd spoken. Dan hoef ik dus echt geen elftal aan kinderen, vind ik het prima als er mensen bij de Mc willen werken maar ik niet en golddigger zijn laat ik ook lekker aan andere over. Dan droom ik lekker over die f*cking carrière die ik dus wel wil.

Wanneer zijn die 4 weken per jaar dan Es, hoor ik jullie denken. Nou daar zal ik even duidelijkheid in scheppen. Tentamenweken. Die dingen brengen mij slapeloze nachten. Echt eerlijk waar. Dit doe ik grotendeels zelf. Wat zeg ik?! Dit doe ik helemaal zelf. Ik kan pas presteren onder druk. Maar dan ook echt. Ik stel alles, maar dan ook echt alles tot het laatste moment uit. Ik hang nu dus ergens in een diep dal met een hoop achterstallig werk. Zo heb ik nu zoveel stress dat het 23.57 uur is en ik niet kan slapen. Dit komt dus door de stress. De stress dat het allemaal nooit, nooit, maar dan ook echt nooit meer goed komt. Ik kan dus nu wat aan school gaan doen, maar daar is de stress nu echt even te groot voor. Dat is het moment dat er dus niets uit mijn handen komt.

Ik ga dan nu planningen maken tot ik weet dat ik mijn tentamens kan leren, alles op tijd inlever en dat ik overal nog voldoendes in haal ook. Ben je lijp Es… Ja. Want die voldoendes lukken niet altijd. Dan proost ik een week later weer doodleuk op de herkansing. En u raadt het al, over drie maanden bevind ik mij weer in hetzelfde schuitje.

Want de andere weken ben ik dus grotendeels lui. Godsgruwelijk lui. Ik houd er nu eenmaal ontzettend van om hele dagen in bed door te brengen met voedsel en series. Af en toe een nappie tussendoor. Ik kom dan alleen uit bed om te douchen en me dan in een nieuw vers schoon joggingpakkie te hijsen. Ik vind het ook gewoon geen verspilling van tijd, ik verveel me ook echt totaal niet. Schandalig is het eigenlijk. Nu moeten we niet met z’n allen gaan denken dat ik me niet meer aan de wijn vergrijp want dat doe ik ook erg graag. Maar met een voorliefde voor nietsdoen wordt het denk ik wel duidelijk dat ik heel goed ben in uitstellen.

Maar als het moment dan daar is dat de stress bijna de pan uit stijgt dan is het een week lang rammelen op m’n laptop. Hang ik middagen in de bieb, want daar is zo lekker weinig afleiding en doet je telefoon het toch niet. Ik ben dan de grootste geek op aarde. Al schelden geeks misschien niet zo veel. Want je moet rekenen dat ik te vergelijken ben met een Gilles de la Tourette patiënt. Ik scheld zo enorm veel. Ik stamp op de grond als de stress te hoog is en ga weer door. Dat zijn dingen die dan enorm kunnen opluchten.

En dan kom ik nu bij het punt dat ik het bewuste tentamen heb. Oh god, jullie gaan hele rare dingen van me denken nu. Op de dag van een tentamen. Moeten m’n nagels netjes gevijld zijn, moet m’n lingeriesetje matchen, moet ik mezelf in m’n beste pak hijsen en zit m’n haar en make-up perfect. Oh en dan verklaar ik elke tentamenweek ook een pen heilig. DE LIEVELINGSPEN. Deze moet dan ook geluk gaan brengen. Als dit alles goed gaat, zit ik helemaal ready om een tentamen te rocken. Kom ik meestal net zo gestrest het tentamen uit want ik had zoveel te doen dat ik heel misschien toch niet hard genoeg geleerd had. Zo op naar het volgende tentamen.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp

Related stories

Geef een reactie

Quote of the week

BEST GELEZEN